ذهنِ ما تغییر و تغیرهای عینیت را با ابزارِ تصویر(مدل)سازی مهار میکند؛ یعنی از هر شیءِ عینی، تصویر یا مدلی کلی (بیشاخوبرگ، بیرنگ، پیرنگ) برمیسازد تا بتواند برای شناختِ جهان، گزارههای مطلق (دربرابرِ نسبی) اختراع کند. یعنی ذهن بدونِ استفاده از گزارههای مطلق، نمیتواند شناختی از جهان کسب کند تا برپایۀ آن...

1. هر مداد شاعری منتظر است هر کاغذ لبی وا پروانهای بر لبِ بازِ شاعری مینشیند و بوسه از لبریز میشود 2. کلمات در نخاعِ مداد جاری اند یا منتظر؟ 3. گذشته خونی ست در رگِ حال مثلِ وصالِ توتها در آفتابی که دیگر نیست هفتۀ آخرِ مهر 1395

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند آیا بود که گوشۀ چشمی به ما کنند دردم نهفته بِه ز طبیبانِ مدّعی باشد که از خزانۀ غیبام دوا کنند معشوق چون نقاب ز رخ درنمیکشد هرکس حکایتی به تصوّر چرا کنند چون حسنِ عاقبت، نه به رندیّ و زاهدی ست آن بِه که کارِ خود به عنایت رها کنند بیمعرفت مباش که در منمزید عشق اهل نظر...

پدران و مادرانِ ما به ما یاد ندادهاند چگونه عشق بورزیم؛ حتی عشقورزیدن را ندیدهایم. اما این تنها یک سوی قصه است. سوی دیگر این است که ما از یکدیگر بسیار میترسیم. پس به جای تمرینِ عشقورزیدن در مرابطه، برای یادگرفتناش به سراغِ منابعِ ناقصِ دیگر میرویم؛ از همه ناقصتر، هنر. این میشود که یا در رابطههایمان ...

کاش دریا بودم. کاش دریا بودم. پشتت به من و دنیا ست. رویت به دریا. آن هم چه رویی! گشاده! انگار بالهایت را باز کردهای برای پرواز. یا دستها را باز کردهای برای آغوش. یا خودت را آمادۀ پرتاب کردهای. هر کدام که باشد، کاش دریا بودم من. هیچ فکر نمیکردم روزی بیاید که حسرت بخورم از این که دریا نیستم! میدانستی ...

1. با تیشۀ عشق سنگِ قبری تراشیدم و بر آن حک کردم او زنده است و نمیمیرد 2. یک نخ سیگارِ سبز مثلِ هدیهای از جانان که جز خاطرهای منتشر در جهان چیزی از آن نمیماند 3. مردّد ام بیآنکه سرعتِ گامهایم کم شود هفتۀ سوم مهر

درد و فقر و شکست و مرگ، مایۀ تعالی نیستند. تعالی سرچشمه ندارد. رود نیست. تعالی پشتِ پرده ست. به بادِ فیضِ خدا نیاز دارد تا پدیدار شود. - کجا باد همیشه میوزد؟ - در دلهای شکسته. 5 مهر 1395

در بوسهای ندانسته روحم به دهانِ او چکید ای سیبهای ناتمام اگر شما را برسانم روحِ مرا پس میدهید؟ 30 شهریور 1395

دیوانگی خیلی هم دور نیست: به خودت میآیی، میبینی نشستهای سرِ مانیتور داد میزنی. تازه این، ظلم هم هست؛ مانیتور چه گناهی کرده؟ 13 مهر 1395

1. آنقدر منتظرِ تو ام که دیدارِ دیگران شادم میکند 2. نیستی و کلمات بهانهات را میگیرند 3. از بوتۀ گل که میگذشتم خار به دستم نشست حالا زخمِ کوچکی بر دستم است به اندازۀ سرِ سوزنی و میسوزد شاید جای خالیِ سوزانِ تو نیز از این زخم بزرگتر نباشد 4. در گرهِ دستانِ ما چیزی بود شبیهِ دو چشمِ متعجب شبیهِ نشانِ ...

درختِ نارنج در خیابان تنها ست نه گوشی که بشنود اش نه دستی که برگهایش را بنوازد نه سرپناهی در باد و باران نه پناهگاهی در هجومِ خزان عشق در خیابان تنها ست 14 مهر 1395

بینظمی از تنبلی نیست؛ از کُندی ست. 15 مهر 1395

پارسال سالِ صعودِ من بود. حالا امسال فرصتی پیش آمده که سقوط کنم. چرا نکنم؟ وقتی به چشمهایت و حرفهای راستی که ناخودآگاه گفتهای و از زیرِ زبانت دررفتهاند فکر میکنم، احساس میکنم فریب خوردهام. بعدش فوری میفهمم چقدر فریب خوردهای. فکر میکردم سرگرانی. حالا میدانم که سرگردان بودهای. حکایت آوردهاند که در دور...

مثلِ شراب بیدلیلی و ساقیتر از آنی که محتاجِ دست باشی 17 مهر 1395